دربن

لاله های وازگون چه آینده ای خواهند داشت؟

دنیای صنعتی امروز با تخریب جنگل ها و نابودی فضاهای سبز و پژمردگی و مرگ گل و گیاه روبه روست. پیشرفت بی رویه صنعت، همان گونه که صفا، یک دلی و پیوندهای استوار خانوادگی را از مردم صنعت زده گرفته و روانشان را رنجور و افسرده ساخته است، آخرین روزنه های امید را نیز که جنگل ها و دشت های خرم و مزرعه های سرسبز بود، تباه ساخت و انسان را در میان آهن های خشن، دیوارهای بتونی و دود و آلودگی های گوناگون صنعتی، بی کس و تنها رها کرد. اکنون انسان های بی شماری به سرگردانی، پریشان حالی و افسردگی دچار شده اند که نتیجه شوم و ناخواسته جهان صنعتی است و آرام آرام به فاجعه ای انسانی تبدیل می شود. گفتنی است که دانشمندان، آفات صنعتی را بیش از بلاهای طبیعی دانسته اند. بر این اساس، احیای دوباره محیط زیست و برگرداندن سرزندگی و شادابی زمین به آن، عامل مهمی در ایجاد روحیه نشاط و امید در انسان هاست.

متاسفانه در برخی از این مناطق که هر هفته سیل عظیم جمعیت به سوی آنها روانه میشود شاهد تخریب هرچه بیشتر محیط و ازبین رفتن گونه های کمیاب گیاهان این مناطق هستم. دالانی یکی از این مناطق است و لاله های واژگون(هه راله بره م) نمونه از پوشش گیاهی که در خطر نابودیست.خطر انقراض این گونه گیاهی نادر امروزه بیش از پیش احساس میشود .لاله های واژگون" از منحصر بفرد ترین گونه گلها و گیاهان بومی و وحشی مناطق کوهستانی ایران در دامنه زاگرس هستند. این گل که از طریق پیاز رشد و نمو دارد در ارتفاع هزار و 500 متر از سطح دریا رشد می کند و شرایط زیستی آن در دمای یک یا دو درجه و سرد کوهستانی است. مدت زمان رویش این گل تنها یک ماه است و از 15 اسفندماه تا 15 فروردین ماه می روید. لاله واژگون دارای چهار یا پنج کلاله قرمز رنگ یا ارغوانی رنگ است که به صورت واژگون در درون غلافی قرار گرفته است و چندین برگ باریک و کشیده در بالای آن قرار دارد.

گونه های مختلف این گل در خطر انقراض است زیرا به خاطر زیبایی که دارد بیشتر تفرج کنندگان پیازهای آن را با خود به شهر می برند تا در گلدان پرورش دهند که به دلیل نبود شرایط مناسب با رویش آن، از بین می رود.

این گیاه نخستین بار در سال 1576 میلادی به وسیله جهانگردان اروپایی از ایران به اتریش برده شد.

نسلهای گذشته و حال به تنهایی مالك این این منابع طبیعی خدادادی و خودرو نبوده و نیست كه این چنین منابع طبیعی را نابود می كنند، بلكه نسلهای آینده نیز حقی را برای خود در بهره برداری از این منابع قائلند. لذا بی مسئولیتی و سهل انگاری مردم به خصوص مسئولان مربوطه باعث بدهكاری آنها به نسلهای آینده خواهد شد

.مگر چه تعداد لاله در مناطق اطراف دالانی وجود دارد ؟ میشود به یقین گفت که اگر این روند ادامه یابد درخوشبینانه ترین حالت حداکثر تا 5 سال آینده اثری از این گونه گیاهی در منطقه باقی نخواهد ماند.

سکوت مسئولین محترم محیط زیست و منابع طبیعی شهرستان توجیهی ندارد. اینجانب به عنوان همیار محیط زیست و همچنین همیار طبیعت ازطرف همیاران پر تلاش نودشه از مسئولین محترم محیط زیست و منابع طبیعی درخواست می نماییم تا چاره ای برای حل این مشکل بیاندشند.

به امید بیداری از این خواب غفلت

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم خرداد 1389ساعت 0:17 توسط خالد |

زباله های دالانی؟؟

منظره زیبا و دیدنی دالانی چشم هر رهگذری را به خود خیره میکند ، اما آنچه جای تاسف و اندوه دارد این است که هر روز که می گذرد این طبیعت و سرمایه کره زمین ، با آسیب های جدی مواجه میشود ، بدیهی است داشتن محیطی سالم و زمینی پاک ، به ویژه آب ، هوا ، خاک، تنوع زیستی ( انسان ، گیاه ، و حیوانات ) که ودیعه ای الهی است ، حق طبیعی و مسلم هر انسان و هر جامعه ای می باشد و در راستای اصل 50 قانون اساسی، نگهداری و پایش آن ، وظیفه دولت و بخش خصوصی و مردم بوده و می بایست با عوامل و افراد حقیقی وحقوقی تخریب کننده طبیعت ، نخست از طریق آموزش(می توان بخشی از خسارات وارده به طبیعت را در نتیجه ناآگاهی گردشگران دانست) و پس از آن برابر قانون برخورد شود.

هدیه گردشگران به این مناظر زیبا حجم بیش از حد زباله است. جمع آوری زباله های این منطقه به عهده کیست. در پی آموزش های مکرر و حرکت های نمادینی که توسط همیاران محیط زیست و انجمن گردشگری نودشه انجام گرفته است مردم شریف اقدام به جمع آوری زباله های طبیعت میکنند و آن را در مکانهای از پیش تعیین شده می گذارند .

ولی با کمال تاسف شاهدیم که تا کنون هیچ اقدامی در جهت جمع آوری این زباله ها انجام نگرفته است لذا از شهردار محترم و شورای اسلامی شهر نودشه درخواست می نماییم تا هر هفته نسبت به جمع آوری زباله هایی که توسط شهروندان محترم در مکان های مشخص شده جمع شده است اقدام نمایید تا هم چشم انداز زیبای دالانی را برای نسل های بعدی حفظ کنیم و هم اینکه خطر انتشار آلودگی را از طریق این زاله ها به حداقل برسانیم.

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم خرداد 1389ساعت 0:15 توسط خالد |